Δευτέρα, 10 Σεπτεμβρίου 2018

Καλοκαίρι ήταν και πάει...



Πάει και αυτό το καλοκαίρι. Λίγο ήταν αν και έκανα ίσως τις μεγαλύτερες διακοπές της ζωής μου μέχρι σήμερα. Ποτέ όμως δεν είναι αρκετό εκτός και αν είχες την τύχη να είσαι διορισμένος καθηγητής και έχεις το τρίμηνο αραχτός σε κάποια παραλία ;-)

Τι κάνατε retropolites μου; Παίξατε τίποτα στις διακοπές σας; Ή το καλοκαίρι και η αφόρητη ζέστη σας απωθούν από το να κλειστείτε στο σπίτι αγκαλιά με την κονσόλα σας; 
Είστε τύπος που θα πάρει το φορητό του και θα παίξει στο μπαλκόνι ή είστε πιο παραδοσιακός τύπος; 

Να σας πω τι έκανα εγώ. 
Πρώτα απ όλα το ps4 άνοιξε στο τρίμηνο δύο φορές και αυτό για να δω αν έχει και πόσα updates. 
Τον χρόνο μου κέρδισε επάξια το νέο nintendo switch και τα λίγα παιχνίδια που έχω σε αυτό στα οποία όμως συμπεριλαμβάνονται το εκπληκτικό mario odyssey με απίστευτες μουσικές και χαριτωμένα γραφικά ικανά να σου γλυκάνουν όλη τη μέρα κάτι που είχε να μου συμβεί με mario παιχνίδι από το super mario galaxy! 
Το δεύτερο παιχνίδι που αφιέρωσα χρόνο ήταν το κλασσικό πλέον mario kart. Διπλά στη βεράντα χωρίς να χρειάζεσαι πρίζα και δεύτερο χειριστήριο καθώς η κονσόλα σε αυτό το κομμάτι σου λύνει τα χέρια. 

Από ταινίες καλοκαιράκι συνήθως θα δω ανάλαφρες ταινίες με σούπερ ήρωες που έχουμε τόσες πολλές πλέον που ξεχνάς τι είδες και σε ποια ταινία. Πάντα όμως θα δω τα αγαπητά σαγόνια του καρχαρία (jaws) μιας και το στοιχείο της θάλασσας με τραβάει σε ταινίες τέτοια εποχή. 
Άντε να δω ενδιάμεσα τους λατρεμένους απαράδεκτους, το the kopanoi και τον ροζ γάτο. 

Από κινηματογράφο κάθε χρόνο λέω να πάω σε θερινό σινεμά και ποτέ δεν πάω. Οπότε μηδέν εις το πηλίκο.

Σειρές επίσης ελάχιστες με το netflix να κυριαρχεί πλέον στις επιλογές μου μιας και η αμεσότητα που προσφέρει το κουμπί της υπηρεσίας στο τηλεχειριστήριο της τηλεόρασης δεν υπάρχει λέμε!!!

Εσείς ; Τι τύπος είστε άραγε;  

Παρασκευή, 6 Ιουλίου 2018

Retro Riders και Gaming στις διακοπές




Gaming στις διακοπές; Γιατί όχι; Αρκεί να κάνουμε την σωστή επιλογή. Στο παραπάνω βίντεο θα προσπαθήσουμε να σας βοηθήσουμε κάνοντας μία βόλτα και μιλώντας για το αγαπημένο μας χόμπι στις διακοπές!

Δευτέρα, 25 Ιουνίου 2018

To καλοκαιράκι μπήκε αλλά καλοκαιράκι δεν είδαμε ακόμη κυρίως λόγω των καιρικών συνθηκών που περισσότερο θυμίζουν φθινόπωρο παρά καλοκαίρι. 

Η Retropolis μέχρι να πάει τις δικές της διακοπές συνεχίζει ακάθεκτη τα ζωντανά της βράδια παρέα με retro video games φυσικά και στο τελευταίο στις 24/06/2018 την τιμητική της είχε η SEGA.

Δείτε και θυμηθείτε ξανά τους αγαπημένους σας ήρωες alex kidd, sonic και chuck rock καθώς και πληθώρα άλλων παιχνιδιών στις κονσόλες Game Gear, Master System και Mega Drive!

Κλικ εδώ για να δείτε το livestream σε κονσέρβα! 

Κυριακή, 15 Απριλίου 2018


100 livestreams για την Retropolis!!!

Πριν από λίγες ημέρες πραγματοποιήθηκε το 100ο live του καναλιού και συνοδεύτηκε με ένα αφιέρωμα στην μοναδική εταιρία Psygnosis την οποία και γνωρίσαμε κυρίως μέσα από τα παιχνίδια που μας πρόσφερε στην Amiga 500! Τα της psygnosis σας αφήνω να τα δείτε στο live βίντεο που υπάρχει στην αρχή του κειμένου. 

Θέλω πραγματικά και από αυτό το κείμενο να σας ευχαριστήσω όλους και όλες για την στήριξη αυτή που με έφτασε να συμπληρώσω 100 livestreams δεδομένου ότι ήμουν και είμαι θεωρώ εντελώς άσχετος στο τεχνικό κομμάτι και στις ρυθμίσεις που απαιτεί ένα τέτοιο live πρόγραμμα. 

Ξεκίνησα το πρώτο live στις 15/04/2016 παίζοντας colonization και canon fodder στην Amiga 500 όπου βλέποντας το τώρα πραγματικά απορώ πως χωρίς να ξέρω τίποτα απο το obs  το πρόγραμμα απο το οποίο περνάει και επεξεργάζεται το stream αλλά και με το παλιό μου pc 12ετίας και την σάπια σύνδεση (που ακόμα έχω...μαζί με το μετρό Θεσσαλονίκης βλέπω να αναβαθμίζομαι!) κατάφερα να κάνω livestream. 
Προς μεγάλη μου έκπληξη σε εκείνο το live ήρθε κόσμος και μου έκανε παρέα.
Κάποιοι συνεχίζουν μέχρι και σήμερα να έρχονται από τότε. Κάποιοι όχι. Άλλοι κουράστηκαν, άλλοι βαρέθηκαν, άλλοι με σιχάθηκαν :-) και άλλοι με συμπάθησαν. 
Όλα είναι στο πρόγραμμα. 

Επιπλέον στην αρχή δεν υπήρχαν προβλήματα, παρεξηγήσεις κτλ. Μετά μας προέκυψαν και αυτά.

Προέκυψαν όμως και άλλα πολλά μέχρι σήμερα και νομίζω ότι σε αυτά αξίζει να σταθώ.
Η Retropolis είναι το δικό μου ψηφιακό παιδί που ξεκίνησε σιγά σιγά χωρίς πολλές δυνάμεις να κάνει τα πρώτα της βήματα. Σήμερα όμως η παρέα αυτή έχει μεγαλώσει αρκετά για τα δικά μου δεδομένα αν λάβουμε υπ όψιν ότι μιλάμε για ένα κανάλι με αποκλειστικά σχεδόν Ρετρό περιεχόμενο. 
Πραγματικά η Retropolis είναι μία πόλη όπως οποιαδήποτε άλλη αληθινή πόλη. Κόσμος έρχεται και του αρέσει η πόλη μας. Τα στέκια μας και οι συνήθειες μας και κάθεται, αράζει και συχνά αγοράζει ή νοικιάζει σπίτι σε μας. Υπάρχει όμως και ο περαστικός κόσμος που θα μείνει για λίγο και θα φύγει. 

Όλοι χρειάζονται. 
Όπως έχω ξανά πει όσο μεγαλώνουμε οι παρέες μειώνονται. Στην Retropolis αυτό που συμβαίνει είναι ακριβώς το αντίθετο. Βρήκα, όντας σχεδόν 40 ετών κόσμο που αν και δεν ήμαστε όλοι στην ίδια ηλικία θα μπορούσαμε άνετα να κάνουμε όπως και κάνουμε πλέον, πολύ καλή παρέα.
Τον καφέ μας μία φορά την εβδομάδα θα τον πιούμε ο κόσμος να χαλάσει!!!
Και άντε αυτά τα παιδιά είναι συμπολίτες και στην κανονική πόλη που μένουμε , στην Θεσσαλονίκη και είναι εύκολο να κρατήσουμε επαφές και να με γνωρίσουν καλύτερα. 
Έλα όμως που έχω γνωρίσει απίστευτα παιδιά από όλες τις άκρες της Ελλάδας αλλά και του εξωτερικού. Πολλοί προσφέρθηκαν να με κυκλοφορήσουν και να με ξεναγήσουν στην περιοχή τους. Κάποιοι ακόμα και να με φιλοξενήσουν στο σπίτι τους. Αυτό είναι σίγουρα κάτι που δεν το περίμενα όταν δημιούργησα τα πρώτα βίντεο της Retropolis με το πως παίζονται κάποια παλιά επιτραπέζια.
Αυτό που λαμβάνω από τους συμπολίτες μου είναι ότι για κάποιο περίεργο λόγο με θεωρούν φίλο τους και ότι γνωριζόμαστε χρόνια. Είχα πει σε παλιότερο live (συνηθίζεται να με πιάνει μια κρίση ειλικρίνειας) ότι δεν ήμαστε φίλοι αλλά είμαι ένας απλός γνωστός από μία οθόνη. Θέλω να πιστεύω ότι δεν σας χαλάω την εικόνα που έχετε για μένα ακόμα και τώρα. 
Σίγουρα και εγώ πλέον καταλαβαίνω πως το λέτε και εσείς από τη μεριά σας και δεν νιώθω άβολα με αυτό.

Κλείνοντας αυτό που πραγματικά γουστάρω σε αυτό που γίνεται στο κανάλι, στο facebook κτλ είναι ότι με έχετε ψυχολογήσει σωστά οι περισσότεροι και ακόμα και όταν γράψω κάτι "περίεργο" αμέσως καταλαβαίνετε το ύφος με το οποίο το έγραψα και δεν μασάτε!

Το μόνο που θέλω να έχετε κατά νου είναι ότι πλέον εδώ και πολύ καιρό η Retropolis δεν είναι ο Πάνος αλλά είναι ο Πάνος , ο Ανδρέας, ο Μάριος, η Μαρία, ο Κώστας, ο Κυριάκος, ο Σωτήρης, ο Χρήστος, ο Γιάννης, ο Γιώργος, o Δημήτρης, ο Μπάμπης, ο Θανάσης, ο Στέλιος, ο Χαράλαμπος, ο Ηλίας και όλοι εσείς που στηρίζετε την προσπάθεια μου. 

Η Retropolis είστε ΕΣΕΙΣ!!!
Σας ευχαριστώ ΟΛΟΥΣ/ΕΣ για την παρέα!









Τετάρτη, 14 Μαρτίου 2018

Θεσσαλονίκη 30 χρόνια μετά

Ήταν Αύγουστος του 2017.
Μεσημέρι γύρω στις 4 με τον ήλιο να βρίσκεται ακριβώς πάνω από τα κεφάλια μας και να χτυπάει θερμοκρασίες που μόνο για να κόβεις βόλτες δεν ήταν. 
Το είχαμε πάρει απόφαση όμως πως αυτή η βόλτα θα πραγματοποιηθεί γιατί πέρα από εμάς τους δύο (Πάνος & Ανδρέας) θα την κάνουν πολλά άτομα μαζί μας έστω και από την οθόνη του υπολογιστή τους η την Smart τηλεόραση τους. 
Αφορμή στάθηκε ένα βίντεο στο YouTube που έδειχνε μια βόλτα από το εσωτερικό ενός αυτοκινήτου στην Θεσσαλονίκη του 1987.
Στα σχόλια πολλοί έλεγαν ότι θα ήταν ωραία ιδέα να την ξανακάνουν σήμερα για να δουν τις διαφορές. Κάνεις δεν το έκανε όμως μέχρι τότε. 
Έτσι πήραμε σε μια στιγμή την απόφαση να γυρίσουμε το νέο βίντεο και μάλιστα στο μοντάζ να βάλουμε δίπλα δίπλα τις εικόνες για να είναι άμεση η σύγκριση. 
Το πιο δύσκολο κομμάτι σε όλο αυτό το εγχείρημα ήταν ότι στο αρχικό βίντεο ή κάμερα δεν έπαιρνε πλάνα απλά από τον δρόμο μπροστά αλλά γυρνούσε πότε αριστερά, πότε δεξιά ενώ συχνά έκανε και ζουμ. Έτσι έπρεπε να κρατάω δύο συσκευές στα χέρια μου. Στην μια θα έβλεπα σε πραγματικό χρόνο τα παλιά πλάνα και συγχρόνως στην άλλη συσκευή θα έγραφα τα νέα προσπαθώντας να τραβάω τα καινούρια πλάνα με τις ίδιες ακριβώς κινήσεις.
Θέλω να πιστεύω ότι κατι κατάφερα!

Τα συναισθήματα την ώρα της βόλτας ήταν μοναδικά καθώς βλέποντας το παρελθόν και ταυτόχρονα το παρόν μπροστά μου ήταν σαν να είχα μπει σε χρονομηχανή. Σε κάποιο σημείο ένα μεγάλο πράσινο λεωφορείο φάνηκε στο παλιό πλάνο και τότε κοίταξα αμέσως μπροστά τον δρόμο μήπως το δω και εγώ. 
Άλλη μια στιγμή που μας ξάφνιασε ήταν όταν κινούμασταν στην παραλία της Κρήνης και ταυτόχρονα και στα 2 πλάνα φαίνεται η προσγείωση ενός αεροπλάνου! 



Ήταν η πιο"γεμάτη συναισθηματικά" εμπειρία μου μέχρι τώρα στην Retropolis.

Συνολικά μπορώ να πω ότι στα 30 χρόνια η πόλη ναι μεν άλλαξε σε πολλά σημεία όπως πχ έχουμε πεζοδρομήσει την Αριστοτέλους και ένα τμήμα της Αγίας Σοφίας, πρόσεξα περισσότερους κορμούς δέντρων αλλά και περισσότερα αυτοκίνητα, περισσότερα μπαλώματα στους δρόμους, και περισσότερα καταστήματα κλειστά. 
Αυτό που μένει ίδιο είναι οι άνθρωποι της πόλης που περιμένουν τον ήλιο για να βγουν μια βόλτα στην παραλία ή να μαζευτούν παρεούλα οι φίλες για να πιουν έναν καφέ στο κέντρο της πόλης ντυμένες με την εκάστοτε μόδα της εποχής. 
Η πόλη στην ουσία της δεν έχει αλλάξει. Οι μεταφορές δεν έχουν γίνει πιο εύκολες. Το δύσκολο παρκιγκ παραμένει. Τα πάρκα δεν αυξήθηκαν. Και πέρασαν 30 ολόκληρα χρόνια! 
Ας ελπίσουμε όποιος γυρίσει το ίδιο βίντεο 30 χρόνια μετά από το δικό μας επιτέλους να έχει να δείξει μεγάλες αλλαγές σε μια πιο φιλική πόλη. 
Την πόλη μας την αγαπάμε με τα καλά και με τα κακά της και θα την αγαπάμε για πάντα.

Πάνος

Τρίτη, 20 Φεβρουαρίου 2018

Retro Καφέδες και Συζητήσεις



Πολλές φορές θέλεις να ξεφύγεις από την καθημερινότητα και ψάχνεις τρόπους για να το κάνεις είτε μόνος σου είτε με παρέα. Πολλές φορές το καταφέρνεις, πολλές φορές τρώγεσαι με τα ρούχα σου και μπλέκεσαι περισσότερο με το εγώ σου χωρίς αποτέλεσμα.

Από τότε που η Retropolis χτίστηκε και απέκτησε τους πρώτους της κατοίκους μέχρι σήμερα που απαριθμεί κάτι παραπάνω από 1400 κατοίκους πολλά πράγματα άλλαξαν στην καθημερινότητα μου. 
Από τον πρώτο καφέ που ήπιαμε Σεπτέμβριο του 2016 μέχρι τον Φεβρουάριο του 2018 που διανύουμε οι καφέδες έχουν γίνει τμήμα της ζωής μας. Και της δικής μου και των φίλων της Retropolis που έρχονται στις συναντήσεις μας. 
Είναι σαν να έχουμε όλοι στο πρόγραμμα μας ότι έναν καφέ θα τον πιούμε βρε αδερφέ. 

Θα συζητήσουμε θέματα που για άλλους ακούγονται "περίεργα" και ίσως παιδικά. Θα φέρουμε μαζί μας το gameboy και το gamegear και ένα χαμόγελο θα σκάσει στα πρόσωπα όλων όταν ανοίξουμε την κονσόλα και ακούσουμε το SEGA από το μονοφωνικό ηχείο του gamegear. 
Θα συζητήσουμε για ώρες με θεματολογία που αν γυρίσετε αρκετά χρόνια πίσω ίσως τις ίδιες ακριβώς συζητήσεις να κάνατε και όταν ήσασταν παιδιά και βγαίνατε από το ουφάδικο της γειτονιάς σας. 
Πώς βγαίνει το τελευταίο boss του shinobi ρε συ?
Ποιος είναι ο αγαπημένος σου χαρακτήρας στο street fighter 2 και γιατί; 
Αν μπορούσες να έχεις μία καμπίνα στο σπίτι σου θα την αγόραζες ή όχι ;

Το πιο σημαντικό όλων είναι η παρέα. Όχι η φιλία. Είναι δύσκολη και έρχεται με το πέρασμα των ετών. Ξέρω όμως πως αν είμαι στα κάτω μου, αν βαριέμαι και αν απλά θέλω παρέα για καφέ αρκεί να το προτείνω. 
Η ανταπόκριση είναι άμεση και σίγουρη. Όλο και κάποιος θα μπορεί να βρεθούμε χωρίς να το σκεφτεί δύο φορές, χωρίς να τον ενδιαφέρει το που.

Όσο μεγαλώνουμε λένε πως οι παρέες μας μειώνονται. Η Retropolis μου απέδειξε το αντίθετο όμως. 

Αν θέλετε να πιούμε μαζί έναν από τους επόμενους καφέδες ξέρετε που θα με βρείτε για να γίνετε μέλος και στην παρέα των retrocoffees. 

Ένα μεγάλο ευχαριστώ στους φίλους που συμμετέχουν (ξέρουν οι ίδιοι) και έστω μία φορά την εβδομάδα γινόμαστε και πάλι εκείνα τα παιδιά που καθόμασταν στην είσοδο μιας οικοδομής και συζητούσαμε για τα νέα παιχνίδια στο gameboy.

Τρίτη, 30 Ιανουαρίου 2018

Το παλιό ραδιόφωνο της πιτσιρικαρίας!


Δεκαετία 80, μεγάλες και πολλές καινοτομίες, τάσεις και εντάσεις γύρω από την τεχνολογία και όχι μόνο. Ένας τομέας από αυτούς που έχουν χαρακτηρίσει την δεκαετία του 80 είναι αναμφισβήτητα και η μουσική.

Michael Jackson, Madonna, Bowie, U2, Phil Collins, Chris De Burg και άλλοι τόσοι που θα μπορούσα να γράψω δεκάδες σελίδες ήρθαν για να στιγματίσουν συναισθήματα, αναμνήσεις και εικόνες που θα τις θυμόμασταν μέχρι τα βαθιά γεράματα αρκεί να ακούσουμε έστω τα πρώτα δευτερόλεπτα μιας μελωδίας.

Το μέσο από το οποίο κυρίως ακούγαμε τους αγαπημένους καλλιτέχνες μας ήταν το ραδιόφωνο. Ναι υπήρχαν χρόνια που όλοι οι συμμαθητές συντονιζόμασταν σε μία συχνότητα για να ακούσουμε τον αγαπημένο μας μουσικό παραγωγό και να συμμετέχουμε μέσω του τηλεφώνου αν αυτό βρισκόταν κοντά μας ή αν είχαμε κανένα καλώδιο τριών μέτρων για να το πάρουμε στο δίπλα δωμάτιο και να μην μας ακούν οι γονείς μας, κάνοντας αφιερώσεις και ζητώντας να ακούσουμε τα αγαπημένα μας τραγούδια. Πολλές φορές μάλιστα ζητούσαμε από τον παραγωγό να μην μιλήσει ενδιάμεσα στο τραγούδι για να το γράψουμε στην κασέτα που ήταν σε θέση ετοιμότητας για εγγραφή.

Στην Θεσσαλονίκη μάλιστα υπήρχαν και εκπομπές γνωριμιών, μία πρώιμη μορφή του σημερινού chat, στο οποίο ο παραγωγός είχε δύο τηλεφωνικές γραμμές. Στην μία έβγαζε στον αέρα ένα αγόρι και στην άλλη πάντα ένα κορίτσι. Στην συνέχεια τον λόγο έπαιρναν οι δύο συμμετέχοντες και έπρεπε να συνομιλήσουν και να γνωριστούν! Και αυτό γινόταν με διαφορετικά ζευγάρια συνομιλητών κάθε βράδι και για πολλές ώρες! Και μαζί με αυτούς ξεχνιόμασταν και εμείς μέχρι αργά ενώ την επομένη το πρωί έπρεπε να ξυπνήσουμε νωρίς για να πάμε στο σχολείο. 
Τα ραδιόφωνα που είχαν αυτό το στυλ εκπομπών ήταν ο Splash FM και ο Μουσικός Γαλαξίας. 
Στα διαλείμματα ακούγαμε συνήθως ξύλινα σπαθιά μαθαίνοντας για το τρένο φάντασμα και τις τρύπες να μιλούν για μια παράξενη πόλη και ένα άσχημο όνειρο.  

Πολλές όμως από τις μουσικές που θυμόμαστε μέχρι και σήμερα δεν ήταν από το ραδιόφωνο και τους καλλιτέχνες αλλά ήταν από τα video games σε κονσόλες και υπολογιστές.
Αυτές τις μουσικές τις ακούω ακόμα καθημερινά κυρίως γιατί η έλλειψη στίχων τις κάνουν την κατάλληλη συντροφιά για την δουλειά στο γραφείο ή στον δρόμο από το κινητό ή το mp3 player μας.

Κάπως έτσι γεννήθηκε και το Retropolis Radio Station στο οποίο θα μπορούμε να ακούμε και να ταξιδεύουμε σε εποχές που το ραδιόφωνο ήταν μέρος της καθημερινότητας μας!

Συντονιστείτε και καλή σας ακρόαση!